Ανάλογα με τον τύπο της ακρογιαλιάς και του βυθού, η θάλασσα έχει τα "λειβάδια" της, όπου βρίσκουν τροφή όλα τα ψάρια. Αυτοί είναι οι ψαρότοποι, οι οποίοι αποτελούν τα καλύτερα μέρη για ψάρεμα. Κάθε ψάρι έχει τον τόπο του για να βρει την κατάλληλη τροφή και για να αφήσει τα αυγά του.

    • Η ΤΡΑΓΑΝΑ: Είναι ο περίφημος ψαρότοπος για τα περισσότερα ψάρια. Ο βυθός είναι στρωμένος με τα κόκκινα και πράσινα (κοραλλιογενή) ασβεστωμένα κλαδάκια (φύκια) και φύλλα.

    • Η ΤΡΟΚΑΔΑ: Πρόκειται για έναν ομαλό βυθό, στρωμένο με άγριες ασβεστωμένες πέτρες (απολιθώματα φυτών). Σε αυτούς τους τόπους δεν λείπουν τα λυθρινιά, οι συναγρίδες, τα φαγκριά, οι σφυρίδες κ.ά.

    • ΟΙ ΞΕΡΕΣ: Εδώ ο βυθός είναι βραχώδης και ανώμαλος, με ανοίγματα και ακανόνιστους βράχους. Μέσα τους βρίσκονται στηρές και ροφοί.

    • ΟΙ ΜΠΑΓΚΟΙ: Υποβρύχια οροπέδια με απότομη αποχή. Κρεμαστές κάτω από τις άκρες τους, συναντάς τον ομαλό βυθό, όπου φωλιάζουν όλα τα πετροψαρά και μικροψαρά, όπως χάνοι και περκές.

    • Ο ΒΟΥΡΚΟΣ: Πρόκειται για τον βούρκο του πελάγους με τους βλάχους και τον βούρκο της ακρογιαλιάς με τα λαβράκια, κεφάλια και τσιπούρες.

    • ΟΙ ΑΜΜΟΥΔΕΣ: Αυτές περιλαμβάνουν τσιπούρες, λαβράκια, μούρμουρες, κατσούλες, γλώσσες, δρακαινές και μυλοκόπια.

    • ΟΙ ΦΥΚΙΑΔΕΣ: Εδώ υπάρχουν σπάροι, μαρίδες, μούγκρια και περκές.

    • ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ: Ο βυθός της ακρογιαλιάς είναι γεμάτος με μούγκρια, κεφάλους, κόβιους, σμέρνες, σάργους και μελανουρίες.

    • Η ΑΠΟΧΗ: Είναι το μέρος που σταματά η κλίση του βυθού, καθώς κατεβαίνει από την ακρογιαλιά και αρχίζει ο επίπεδος βυθός. Εδώ φωλιάζουν τα ψάρια και τις περισσότερες φορές βρίσκονται κοντά στην ακρογιαλιά.

    • ΤΑ ΜΠΟΓΑΖΙΑ: Ένας δρόμος και πέρασμα ψαριών σε ορισμένες εποχές του χρόνου.

    • Η ΕΚΒΟΛΗ: Κάθε γλυκού νερού, όπου μαζεύονται τα ψάρια για να φάνε την τροφή που κατεβάζει ο βούρκος. Από εδώ δεν λείπουν τα αγριοψάρια και ο "λύκος", που κάνει θραύση μέσα στη θολούρα του νερού.

    Συμπέρασμα: Οι διάφοροι ψαρότοποι και βυθοί που περιγράφηκαν, αποτελούν το ιδανικό περιβάλλον για τα ψάρια, προσφέροντας τους την απαιτούμενη τροφή και ασφάλεια για την αναπαραγωγή τους. Κάθε τύπος βυθού έχει τη δική του μοναδική οικολογική αξία, φιλοξενώντας μια πληθώρα ψαριών και θαλάσσιων οργανισμών που συμβάλλουν στη διατήρηση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Η προστασία αυτών των οικοσυστημάτων είναι κρίσιμη για τη βιωσιμότητα των θαλάσσιων πόρων και την υγεία των ωκεανών.

    Συγγραφή άρθρου: Τάκης Ανέστης